Kesişen Satırlar 📝

Hayatın bize öğrettiği en güzel şeylerden biri şu sanırım: Her vedanın içinde biraz kavuşma ihtimali, her uzaklığın içinde biraz yakınlık saklıdır.

Bazı insanlar vardır; aynı masada oturmasanız da, uzun zamandır sesini duymasanız da, kalbinizin bir köşesinde yerleri hiç değişmez. Bazen birbirinden kilometrelerce uzakta olup aynı cümlede buluşabilmek…

İnsan hayatında bazı bağlar vardır ki zaman onları eskitemez. Sadece başka bir hâle dönüştürür. Konuşmalar azalır, yollar ayrılır, hayat farklı yönlere savurur ama bir yazıda, bir şarkıda, paylaşılan birkaç satırda birbirinizi hâlâ anlayabildiğinizi fark edersiniz.

Ben yazıyorum; bir yerlerde okunduğunu hissediyorum. O bir şeyler paylaşıyor, ben de görüyorum. Ve bazen paylaşılan birkaç cümle, kurulmamış bir sohbetin yerine geçiyor.

Sanki birbirimize “İyiyim.” diyoruz.
Sanki “Seni unutmadım.” diyoruz.
Sanki “Bazı şeyler hâlâ içimde.” diyoruz.

 Ve nedense bu bana hüzünden çok umut veriyor.Çünkü bazı insanlar hayatımızdan çıkıp gitmezler; sadece hayatın başka bir köşesine geçerler. Varlıkları değişir ama anlamları değişmez.

Belki bugün aynı cümlelerin içinde değiliz.
Belki aynı fotoğraflarda, aynı anılarda yeni sayfalar açmıyoruz. 

Kim bilir…

Belki bir gün yollar yeniden kesişir.
Belki hiç kesişmez.

Ama bazı insanların varlığını bilmek bile insana iyi gelir. Bir yerlerde mutlu olduklarını, hayata karıştıklarını, yeni anılar biriktirdiklerini bilmek…

Ve ben artık bazı bağların bitmediğine inanıyorum. Küçük Prens’te de yazar ya hani ölene kadar sorumlusun , gönül bağı kurduğun her şeyden diye .

Onlar sadece şekil değiştiriyor.

Tıpkı mevsimler gibi…

Gidiyorlar, susuyorlar, uzaklaşıyorlar ama zamanı geldiğinde insanın içine yeniden bahar gibi düşüyorlar.


Şarkı: Duyuyor musun ? / Emir Can İğrek&Tuana 🎶



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Boşver Be Yaşı Başı...

    Bir sabah aynaya baktığında fark ediyorsun. Göz kenarındaki o ince çizgiyi… Saçlarının arasına karışan o beyazı… İlk başta bir yabancılık hissi geliyor. “Sanki ben değilim” diyorsun. Oysa sensin. Yaşadıklarının, güldüklerinin, ağladıklarının, direndiklerinin bir izi sadece. Sonra bir gün bir cümle çalınıyor zihnine: Boşver be yaşı başı...  Ama bazı şeyleri insan böyle kolay öğrenmiyor. Ben de öğrenemedim. Kontrol etmeye çalıştım hayatı. İnsanları, ilişkileri, duyguları… Her şey “doğru” olmalıydı, “eksiksiz” olmalıydı. Sevdiğim insanlar bile bu düzenin içinde olmalıydı. Mükemmel olsun isterken, gerçeği kaçırdım. En yakın arkadaşımı… Belki de en saf, en gerçek bağı…  Kaybettim. Geriye büyük bir boşluk kaldı. Ne kadar doldurmaya çalışsam da dolmayan, içimde yankılanan bir eksiklik. İşte o zaman anladım; hayat kontrol edilecek bir şey değilmiş. Sevgi, kusursuz olunca değil, olduğu gibi kabul edilince kalıyormuş. Kaç bahar daha göreceğini bilmiyorken, neden bu ...
Devamı

Zamana Emanet🌬️

   Hepsini şimdi söylemeyeyim,  çünkü bazı suskunluklar zamana emanet edilir.  İnsan her seferinde anlatmayı dener ama bazen denemek yetmez. Kelimeler doğru olsa bile zaman yanlış olabilir. Ben yine de denedim. Yine olmadı. Bunu gördüm. Kabul etmek kolay değil ama görmemek daha zor olurdu.  Bazı şeyler çaba eksikliğinden olmaz sanılır. Oysa bazen fazla çabadan da olmaz. İnsan bir noktadan sonra anlar: zorladıkça uzaklaşılan bir yer vardır. İşte orada durmak gerekir. Susmak bu yüzden seçilir. Çünkü devam etmek, daha çok eksiltir.  Yine de içimde bir inanç kaldı.  Zamanı gelince olacak.  Bunu biliyorum.  Hayat, her şeyi aynı anda vermez. Önce eksiltir, sonra öğretir, en son belki geri verir. Ama geri verdiğinde aynı yerden değil, başka bir yerden tutar insanın elini. O yüzden şimdi olmaması, hiç olmayacağı anlamına gelmiyor.  Yine denk geleceğiz.  Aynı sokakta belki.  Aynı şehirde.  O bakışta bu kez başka bir şey olacak. Dah...
Devamı

Aşkın Yücelten Hali 🎆

 Bazı duygular vardır; insanın omzuna yük gibi çökmez de, içini hafifletir. Ben aşkı galiba en çok böyle hissettirdiğinde seviyorum. İnsanın içini biraz daha umutla dolduran, güne karşı isteğini artıran haliyle… Sabah uyandığında içinden perdeyi açmak geliyorsa mesela, gün biraz daha katlanılır görünüyorsa, insan sevildiğini hissettiğinde dünyaya da daha yumuşak bakabiliyor sanki. Belki de bu yüzden, sevginin insanın içinde yer açan tarafına daha yakınım ben. Kendi sesini bastırmadığın, kendini biraz daha “kendin” gibi hissettiğin hâline… “Boynundaki o cumartesi kokusu Nereden geldi, nereden sızdı yalnızlığıma Sana baktıkça içimden koşmak geliyor...” Belki de aşkın en güzel taraflarından biri biraz budur: İnsanın içinden yeniden “koşmak” gelmesi. Hayata, sabahlara, kendine… Birine baktığında içinde yalnızca korkuların değil, yaşama isteğinin de kıpırdaması. Ama aşk her zaman kolay bir duygu da değil elbette. Bazen yoruyor, bazen insanı kendi içinde bile kaybettiriyor. Bazı i...
Devamı